air_wisa's profileหนอนด้วง : **... ใครสักค...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
อะไรกันนี่??พรุ่งนี้เริ่มงานวันแรกค้าบ ยังงงๆ อยู่เลย เหอๆ
แต่รู้สึกเหมือนยังไม่อยากทำงาน ฮ่าๆๆ ไม่โตซะทีวุ้ย - -"
นานๆ มาอัพทางนี้ทีก็นะ ไม่รู้จะอัพไร แต่ต้องขอขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ
จะคิดดีๆ ทุกอย่างเลย ^^ .....จะทำอะไรก็ต้องนึกถึงคำว่า ทดแทน
เราต้องทดแทนบุญคุณใครต่อใครมากมาย
เฮ้อ...กดดันนะ กดดันนะเนี่ย เหมือนไม่คิดไร แต่มันเหนื่อยใจนะเว้ยยยย!!!
โทดทีสำหรับคนที่เข้ามาอ่านแบบไม่รู้เรื่องอะไร แต่ขอระบาย แค่ครั้งนี้แหละนะ ... ไม่มีคนรับฟังก็แค่ขอพูดอยู่ตรงนี้ล่ะนะ ... ..กลับมาอัพสเปซอีกครั้ง หลังจากไม่ได้อัพอีกเลยหลังปีใหม่
เพราะไปเล่นแต่ hi5 เหอๆๆๆๆ
ก็มันสนุกอ่ะน ลูกเล่นเยอะดี เลยเพลินเลย
แรกๆ ก็งง มันซับซ้อนและยากกว่าเยอะนะเราว่า หุหุ
ใครอยากแอดก็แอดได้นะที่ air-wisa.hi5.com
แต่ทางนี้ก็ยังไม่ทิ้ง ทางนั้นก็อยากเล่น หึหึ เอาไงกันแน่
ช่วงนี้อากาศเริ่มหนาวอีกแล้ว ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ^^
สวัสดีปีหนู!!!!สวัสดีปีใหม่..ปีหนู !!!!!
เนื่องในวาระดิถีขึ้นปีใหม่
ขออวยชัยแด่ทุกท่านที่เข้ามาอ่านสเปซประสบพบเจอแต่เรื่องดีๆ
ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยช่วยคุ้มครองท่านและครอบครัวของท่านให้ปลอดภัยตลอดกาลนานเทอญ
สาธุ !!!!
อะไรยังไง?!!งงอ่ะดิ ที่ขึ้นชื่อเรื่องแบบนี้...
จิงๆ แล้วไม่มีไรหรอก แค่ตอนนี้ยังหาคำตอบให้ชีวิตตัวเองไม่ได้เลยว่ะ?!!
ตอนนี้ก็กลับมาตั้งหลักที่บ้าน(รู้สึกว่าจะตั้งหลักหลายเดือนละ ฮ่าๆๆๆ)
เหมือนยังไม่อยากทำงาน ยังไม่อยากเรียน อยากเที่ยวๆๆๆๆ กับอยู่เฉยๆ แค่นั้น
ไร้สาระจิงๆ เลยนะนี่ชีวิตวิสา เง้อออออ...
วันนี้มาแบบไร้สาระสุดๆ
อ้อ..วันที่ 16 ธันวานี้เชิญเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รักทุกท่านไปร่วมถ่ายรูปหมู เอ้ย หมู่ ได้ที่หน้าภาควิชาภาษาไทยด้วยนะ
อยากให้ไปกันทุกคนนะ อย่าลืมล่ะ ก่อนเที่ยงนะค้าบบบบบ
**ไม่ต้องมีของขวัญ ไม่ต้องการดอกไม้ ย้ำ..มาแค่ใจก็พอ อิอิ
ชีวิตคือการเดินทาง..***ชีวิตคนเราต้องเดินทางไม่มีที่สิ้นสุด..จะหยุดเมื่อสิ้นลมหายใจเท่านั้น
ยังคงคิดอย่างนี้ตลอดมา เพราะชีวิตนี้ของเราเองก็เป็นอย่างนั้นเสมอมา
เคยมีคนถามว่า ไม่เบื่อบ้างเหรอที่ต้องนั่งรถไหนนานๆ โดยที่บางครั้งอาจจะแค่เสียเวลา
ก็เสียเวลานี่นา อย่างน้อยก็ยังมีเวลาได้เสีย ยังดีกว่าวันหนึ่งไม่เหลือเวลาให้ทำอะไรเลยนี่เนอะ
คุยกับพี่ไว้ว่า จะขึ้นภูกระดึงสิ้นเดือนนี้
พี่สาวเคยขึ้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว (O.O) ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่บูมขนาดนี้
ฟังแล้วก็อยากไปใจจะขาด อุตส่าห์ได้อยู่ใกล้แค่นี้แต่ไม่มีโอกาสได้ขึ้นไปนี่น่าเสียดายเนอะ
แต่ก็ยังไม่รุว่าจะติดงานรึธุระอะไรอีกรึป่าว...น่าลุ้นแฮะ
เคยฝันไว้ว่า ในชีวิตนี้จะต้องได้เดินทางไปยัง 76 จังหวัดทั่วประเทศไทย(เอ๊ะ!!เพิ่มอีกรึป่าวนะ)
จากนั้นก็จะต้องประเทศเพื่อนบ้าน โดยที่สังขารยังไหวอ่านะ ฮ่าๆๆๆๆ
อาจจะยากสักหน่อย แต่ทุกครั้งที่เดินทางก็รู้สึกมีความสุขทุกครั้ง แม้จะอยู่แค่ไม่กี่วันก็ตาม
อ่ะ พรุ่งนี้ก็จะเข้าขอนแก่นเพราะพี่ไล่ เง้อออเพราะที่บ้านต้องเข้ากบิณไปงานศพญาติ พี่เลยไม่ให้อยู่บ้านคนเดียว หุหุ
น่าเสียดายที่ไม่ได้ไปด้วย ไม่งั้นคงได้เห็นอะไรมากมาย อาจดูไร้สาระสำหรับคนบางคน
แต่สำหรับเราแล้วมันมีค่ามากกว่านั้น .....***
หากมีใครที่มีความฝันเหมือนกันล่ะก็..สักวันเราคงโคจรมาพบกันบนเส้นทางหนึ่งที่เราเดินทางอย่างแน่นอน
เชื่ออย่างนั้นนะ
แล้วเจอกัน !!! ^^....***
*-*..หลังจากไม่ได้อัพสเปซมาประมาณหนึ่งเดือน..วันนี้นึกอยากอัพ หุหุ
เอาล่ะ!! เอาล่ะ..มาฟังเรื่องราวของแอ้ในช่วงที่ผ่านมาได้เลยนะคะ...
ในระยะเวลาที่ผ่านมาไร้ซึ่งเรื่องตื่นเต้น แต่เรื่องประทับใจนั้นมีแน่นอน
มันเกิดจากอากาศหนาว แล้วฝนตก แล้วก็ร้อน แล้วก็หนาว แล้วก็หิว..อ้าวววว อันหลังสุดนี้ไม่เกี่ยว 55
เนื่องมาจากแอ้ได้อ่านเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง
ที่เล่าเรื่องการแอบรักเพื่อนร่วมห้องตั้งแต่สมัยมัธยมต้น(นู่นแน่ะ!)
แล้วสาวที่ตัวเองแอบรักนั้นก็ชอบน้ำแดงมากกกกกกกก ดังนั้น..
ชายหนุ่มผู้นี้จึงซื้อน้ำแดงให้สาวน้อยทุกวัน แต่ไม่ได้ให้เองกับมือหรอกนะ
ฝากคนนั้นให้บ้าง คนนู้นให้บ้าง ส่งต่อให้หลายๆ ต่อก็มี แม้วันไหนติดงาน ติดค่าย ติดอะไรต่างๆ นานา
เขาก็จะฝากเงินไว้กับเพื่อนสนิทเพื่อให้จัดการเรื่องนี้ให้.. เป็นเวลา 3 ปี ที่เขาซื้อน้ำแดงให้แก่หญิงสาว(ทุกวัน!!)
แล้ววันหนึ่ง..เขาและเธอติดฝนด้วยกันที่โรงเรียน..
คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น?? สารภาพเลยดีมั้ยว่าเราชอบเธอ!! แต่เขาก็ยังเก็บเงียบไว้
จนหญิงสาวเอ่ยปากบอกว่า "เธอๆ ไม่รู้ใครส่งน้ำแดงให้เราทุกวันเลย เธอช่วยสืบให้หน่อยดิ เราอยากรู้ว่าใครส่งมาให้เรา"
เท่านั้นแหละคับ..เขาก็อึ้งไป(นึกว่ารู้ เฮ้อ!!) เขาเลยตอบว่า "ได้สิ เราจะช่วย"
หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขายังคงส่งน้ำแดงให้เธอทุกวันๆ
จนถึงวันจบการศึกษา เขาและเธอยืนอยู่ข้างกัน แล้วเธอก็บอกว่า "อยากกินน้ำแดง"
เขาเลยบอกว่า "งั้นเด๋วไปเอามาให้นะ" ในใจคิดว่า คงไม่รู้หรอกมั้งก็แค่เพื่อนจะไปเอาน้ำมาให้เอง
แต่แล้วหญิงสาวก็ยกน้ำแดงให้ดู แล้วบอกว่า "ไม่เป็นไร มากินด้วยกันมั้ย...ขอบใจนะที่ส่งน้ำแดงให้เราทุกวัน"
...เขาตกใจ อึ้ง แล้วก็เดินจากหญิงสาวไปอย่างรวดเร็ว..แล้วก็ไม่ติดต่ออะไรกับเธออีกเลย
จากนั้น..วันเปลี่ยนเวลาเปลี่ยน คนเราเองก็เปลี่ยน เขาและเธอต่างมีแฟนรักๆเลิกๆกันไป
10 ปีต่อมา เขามางานเลี้ยงรุ่นและหวังว่าจะเจอกับเธออีกครั้ง
เขารอแล้วรอเล่า สุดท้าย...เธอก็มาตอนงานใกล้จะเลิก แล้วเดินมาที่โต๊ะเขายกน้ำแดงขึ้นมาวางไว้แล้วยิ้ม...
เรื่องราวต่างๆ มากมายถูกถ่ายทอดถึงกันและกัน...
หลังจากนั้นเมื่องานเลิก เธอรอจะกลับบ้าน
เขาก็มาถามว่า "จะกลับยังไง"
เธอตอบว่า "ก็ให้เพื่อนแถวนี้ไปส่งไง เพื่อนตั้งเยอะแยะต้องมีใครสักคนสิที่ไปส่งได้"
เขาทำท่างงๆ แล้วชี้มาที่ตัวเอง "แล้วเราล่ะ ไม่ใช่เพื่อนเธอเหรอ??"
เธอยิ้มแล้วตอบว่า "หรืออยากจะเป็นแค่เพื่อนล่ะ??"
.........................จบ.................................
*เรื่องเล่า จากหนังสือ "ยังมีคนเศร้ากว่าเราตั้งเยอะ" จากClub Friday โดยดีเจพี่ฉอดและดีเจพี่อ้อย
อาจจะไม่ตรงเป๊ะกับเนื้อหานัก เพราะเล่าจากความจำเท่าที่จำได้ หุหุ
เดาตอนจบกันเอาเอง แต่ตอนนี้ต่างคนต่างมีแฟนกันแล้วนะ เอิ๊กๆๆ
เรื่องนี้คือเรื่องหนึ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกดีๆ ในช่วงนี้ เซ็งๆ ไม่มีไรทำ ฟุ้งซ่านไปเรื่อย
เป็นไงบ้าง แอ้ว่าน่ารักนะ ไม่รู้สิ แต่ชอบ อ่านแล้วรู้สึกดี อิอิอิ
นี่คือเรื่องที่หนึ่ง มีคับมี มีเรื่องที่สอง
เกิดขึ้นเมื่อเช้ามืดวันนี้เอง เวลา ประมาณ 05.15 น.
วันนี้เป็นวันจุดเทียนของชาวเวียดนามที่นับถือศาสนาคริสต์
เป็นประเพณีที่ปฏิบัติกันมาทุกปีรุ่นต่อรุ่นไม่รู้ยาวนานเท่าไหร่แต่รู้แต่ว่า ต้องไปทุกปีตั้งแต่เกิดแน่ะ
อ๊ะ..คงจะสงสัยล่ะสิว่า แล้วเกี่ยวอะไรกับแอ้ที่นับถือพุทธ คือว่าตั้งแต่บรรพบุรุษนับถือคริสต์
แต่พ่อพาเปลี่ยนศาสนามานับถือพุทธ จำได้ว่า ตอนเด็กยังได้ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์กับย่าอยู่เลย
ไปร้องเพลง ไปท่องคำภีร์ ไปเข้าพิธี ไปประกอบกิจทุกอย่างเหมือนชาวคริสต์
แต่..ตอนนี้ลืมหมดแล้ว!! ฮ่าๆๆๆๆ บาปจิงๆ ....
เอาล่ะ มาว่ากันต่อ..เนื่องจากเป็นประเพณีที่แอ้ชอบมากนะ เพราะเราจะได้ไปจุดเทียนที่หลุมฝังศพของบรรพบุรุษ
เรื่องราวมันมีอยู่ว่า มีความเชื่อว่า ในหนึ่งปีใหนึ่งครั้งที่ชาวคริสต์จะไปที่หลุมฝังศพของตระกูลตัวเอง
เพื่อเรียกให้ดวงวิญญาณกลับมารับของไหว้ รับความเคารพจากลูกหลาน ให้รู้ว่าลูกหลานยังคงเคารพรักและคิดถึงท่านอยู่เสมอ
โดยการจุดเทียนเหนือหลุมฝังศพ เพราะเมื่อดวงวิญญาณกลับมาจะหาที่อยู่ของตนเองไม่เจอ
ดังนั้นดวงไฟจากเทียน กลิ่นหอมจากธูป จะนำทางมาให้ท่านพบเจอกับลูกหลาน
เมื่อไปเข้าร่วมประเพณีนี้ทีไร รู้สึกว่าอิ่มเอิบมากมาย เพราะเมื่อเช้าแอ้ไม่เพียงแต่จุดนำทางบรรพบุรุษตัวเองเท่านั้น
แต่ได้จุดเพื่อนำดวงวิญญาณหลุมที่ไร้ญาติมาเหลียวแลเพื่อให้รู้ว่า ยังมีคนสนใจและอยากให้รับส่วนบุญด้วย
บอกไม่ถูกนะ แต่รู้สึกดีที่ทำให้หลุมไร้ญาติแบบนี้ แค่ไม่อยากให้เขารู้สึกโดดเดี่ยว ......
(*เกี่ยวกับคำนำหน้าชื่อ ชาย/เปรโต หญิง/มารีอา กรณียังสงสัยเพราะเพิ่งเคยตั้งใจอ่านป้ายชื่อเหนือหลุมศพ)
แต่อยากให้ทุกคนได้เห็น ว่าสถานที่แห่งนี้งดงามเพียงไหน เชื่อมั้ยว่า กลิ่นหอมจากธูป แสงนวลจากเทียน
แสดงถึงความรู้สึกที่สวยงามมาก สวยงามทั้งตา สวยงามทั้งใจ มีเทียนหลายพันเล่มที่ใช้ในงานนี้
หากมองไปยังสถานที่แห่งนี้ในระยะไกลก็จะเห็นว่า สว่างกว่าทุกที่ที่ขับรถผ่านมาในเวลาเช้ามืดแบบนั้น
จบ..ดีกว่า....แต่ประทับใจจิงๆ อิอิ
อืม...มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เสียความรู้สึกมากโข เพราะหลุมฝังศพนั้นตั้งอยู่ในอำเภอท่าแร่
ใช่แล้ว..อำเภอที่กินหมาและส่งออกของจังหวัดสกลนครนั่นเอง
เชื่อมั้ยว่า เมื่อเข้าเขตอำเภอท่าแร่ก็เห็นรถขนหมาทันที(ไม่ใช่รถที่มีขนหมาขึ้นเต็มคัน- -")
รถขนหมาเพื่อเตรียมไปฆ่า เฮ้อ...มีหมาเต็มคันรถเลยอ่ะ เห็นแล้วสลดใจ ....
แล้วยังไม่จบคับพี่น้อง เมื่อกลับมาที่ร้าน ปรากฏว่า ลูกค้าเยอะมากกกกก ไม่รู้มาจากไหน
ทำงาน ทำงาน ทำงาน เหนื่อยโหดอ่ะ แต่ก็สนุกดี หุหุ (โดนน้ำก๋วยเตี๋ยวลวกมือหลายรอบมาก เหอะ)
อ่า..แล้วเนื่องมาจากว่าวันนี้ตื่นเช้ามากกกก ตีสามครึ่งอ่ะ นอนไม่เพียงพอเลยปวดหลัง ฮ่าๆ เหมือนไม่เกี่ยวเนอะ
แต่พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นเช้าอีก เพราะจะไปทำบุญที่โรงทาน
โอย...ไม่รู้จะกลับมาทรมานตัวเองให้ตื่นเช้าทำไมที่บ้านเนี่ย เหอะๆ แต่ได้บุญอ่ะเนอะ แอ้ว่าจะบาปก็ตรงที่บ่นเยอะนี่ล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
ปล.รอบนี้อัพสเปซยาวมากกก แบบว่า อยากเล่าๆ ฮ่าๆๆๆ หลังจากอัดอั้นมานาน หุหุ
**อากาศหนาวแล้วนะ ดูแลสุขภาพด้วยนะทุกคน ...ด้วยรัก..^ ^/*/*
ที่ว่าง...วันนี้เพิ่งมีโอกาสมาอัพสเปซ..หลังจากทิ้งไว้ช่วงหนึ่ง
เนื่องจากเนตที่ห้องเน่าโคดดดดด แต่ตอนนี้กำลังจะย้ายหอใหม่อ่ะ กำลังหาหอ
ใครมีหอดีๆ เนตแรงๆ มาแนะนำป่าว?? หุหุ
.............
เนื่องจากพรุ่งนี้ต้องไปทดลองงานหนึ่งวัน ไม่รู้จะเจอไรบ้างเนอะ
ใจนึงก็เกร็งๆ บ้างเหมือนกันนะเนี่ย....
จะเจอไรบ้างน้ออออ มีพี่บอกว่าเขาจะให้ไปเดินขายของ หึหึ
ถ้าเดินขายจิงก็ลองดูล่ะวะ เง้อออออ
ช่วงนี้ยังงงๆ กะชีวิต
ไหนจะสมัครงาน ไหนจะสัมภาษณ์งาน ไหนจะงานเสริม
ไม่รุจะทำอันไหนก่อน
แต่มันก็เสดๆ ไปบ้างแล้วล่ะนะ อยากทำงานเสริมอ่ะ แต่ไม่รุจะทำไรดี ใครมีงานมาแนะนำบ้างอ่ะ
หุหุ จะดีใจมากเลย งี้แหละนะการเล่นเส้น เหอๆๆๆๆ
เมื่อวันก่อนเพื่อนโทรมาให้ช่วยงานแปลอิ้ง
พูดซะยังกะเราเป็นเทวดาที่จะสามารถทำได้เดี๋ยวนั้น
ฉันเรียนเอกไทยนะเว้ย ไม่ใช่เอกอิ้ง ให้แปลแต่บทความภาษาอังกฤษอยู่ได้ เง้อออ
เลยบอกให้มันเอาไปให้เพื่อนอีกคนที่เก่งกว่าแล้วมันเป็นเพื่อนสนิทเราด้วย
ง่ายดี สำหรับเราอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆ เลวจิงๆ
ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายซะจนไม่รุจะทำไรมั่ง? กลายเป็นว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน
ทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้เค้าหน่อยนะ ให้เค้าผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ด้วยดีเถอะ ...
ปล. +รู้สึกดีที่ได้เล่นเนต หลังจากห่างหายไปช่วงหนึ่ง ฮ่าๆๆๆ
+ เมื่อกี้ฟังเพลง "ที่ว่าง" ของพอส ไม่มีไรแค่รู้สึกว่ามัน "ใช่" หึหึ
+ กำลังพยายามตอบใจตัวเองว่าชอบอะไร แต่ก็ยังลังเลอยู่ดี
+ ทำตัวเอื่ยเฉื่อยมานาน พอต้องเริ่มดิ้นรนแล้วรู้สึกเหนื่อยและเบื่อๆ อ่ะ
+ อยากได้งานเร็วๆ จะเก็บตังซื้อรถยนต์ให้น้อง อาจเหมือนไม่สนใจมันนะ แต่เค้ารักมันนะ จริงจริ๊ง..
+ บางครั้งก็รู้สึกอยากอยู่คนเดียว เพราะเบื่อคนรอบข้างบางคนที่มักจะมีเรื่องงี่เง่ามาให้ปวดหัว เห้อออ
+ คงต้องกลับบ้านไปพักผ่อนจิตใจสักหน่อย ถึงยังไงบ้านเราก็อบอุ่นมากที่สุดเนอะ ^^
+ ไปดีก่า ยิ่งพูดอาจจะยิ่งยาวขึ้น อ้อ!! ชอบนักดนตรีที่เล่นไวโอลินที่ร้านเที่ยวละไมอ่ะ ฮ่าๆๆๆ มีเสน่ห์เนอะ อิอิ
ครั้งนี้ ครั้งหน้า ครั้งไหน??คุณเคยผิดนัดใครมั้ย?? มีใครเคยผิดนัดคุณรึเปล่า?? แล้วคุณรู้สึกยังไง??
ผิดหวัง..
เสียใจ..
เสียความรู้สึก..
เบื่อ..
น้อยใจ..
เซ็ง..
หงุดหงิด..
เฉยๆ..
.....
เชื่อว่าใครหลายคนเคยมีความรู้สึกเหล่านี้..
ทำไมใครบางคนต้องต้องพยายามปฏิบัติตัวให้เป็นที่สนใจ เรียกร้องความสนใจ..
ด้วยการผิดนัด มาสาย ..พร้อมข้ออ้าง
.............
เคยมั้ย?? นินทาคนที่ตัวเองไม่ชอบ โดยที่คนๆ นั้นเป็นคนสำคัญของคนใกล้ชิดคุณ
แล้วคุณรู้สึกยังไง??
สะใจ...
เสียใจ...
สำนึกผิด...
เฉยๆ...
........................
ว่างเปล่า...บางครั้งตัวเราเองก็ถูกคนสำคัญย่ำยีความรู้สึก ทั้งที่เจตนาและไม่เจตนา !!
........
เคยมั้ย?? ยุยง ยุแหย่ ให้คนทะเลาะกัน มองหน้ากันไม่ติด แล้วคุณรู้สึกยังไง??
สะใจ....
พอใจ....
สนุก....
ชอบ....
เฉยๆ....
................
แล้วถ้าทั้งหมดที่พูดมา คุณเป็นฝ่ายถูกกระทำบ้างล่ะ !!
คุณจะรู้สึกยังไง??
ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง...
ต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
*คุณจะรู้สึกยังไง??...
อาจไม่ต้องตอบ...เพราะมันอาจไม่ใช่คำถาม...
แค่ให้มันซึมซับเข้าไปในจิตใจคุณบ้างก็เพียงพอ
....
รับรู้บ้างหรือยัง?? เพียงพอแล้วหรือยัง??
ถามใจคุณเองดูก่อน....
ครั้งนี้ ครั้งหน้า ครั้งไหน . . .เลิกเถอะ!! ถ้ารักกันด้วยใจ**
**ขอบคุณ..จากใจจริง**
ไม่รู้จะอัพไรอ่ะ!!!คือก็อยากมาอัพนะ แต่ช่วงนี้ไม่มีไรจะมาบอกเล่าเก้าสิบเลยอ่ะ
แต่อยากเล่าๆๆๆ แล้วจะเล่าอะไร นั่นดิ เง้ออออ
งั้นโอกาสหน้า ค่อยมาอัพดีกว่าเนอะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
ไปดีกว่า......
ไปทำบุญ^^ขณะนี้เวลา 05.08 น.
.......
ตื่นเช้าในรอบเดือนค้าบบบบบบบบบบบ
-๐- ง่วงมากเลยอ่ะ แต่วันนี้จะไปทำบุญกันที่วัดป่านาคนิมิต
ค่อนข้างไกล เลยต้องตื่นเช้าสักหน่อย
แล้วไม่รู้เป็นไร ไปไหนไกลๆ ทีไรเราต้องเป็นคนตื่นคนแรกทู้กกกกกที!!
วันนี้ก็ตื่นตี 4 คับ จะหลับคาห้องน้ำอยู่ หุหุ
แบบว่า ยังมีอารมณ์มานั่งอัพสเปซ ก็มันอยากเล่นอ่ะ
ตื่นเช้าแล้วสดใสๆ อิอิอิ
ไปดีกว่า แล้วจะเอาบุญมาฝากทุกท่านนะ แล้วเจอกัน
เป็นไรมากมะ??ไอ้คำถามที่ว่า "เป็นไรมากมะเนี่ย" มันช่างตอบได้ทุกความรู้สึกจริงๆ เลย
ก็ไหนว่าเป็นคำถามเนอะ หึหึ
ตอนนี้กำลังใช้ชีวิตที่ขอนแก่น อยู่มาจนครบอาทิตย์ละ แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรที่มันสร้างสรรค์เลย
กิน เที่ยว นอน
กินข้าว กินเหล้า(บางโอกาส) นอน
...
เป็นอย่างนี้เกือบทุกวัน เลยรู้สึกว่าไม่มีสาระอะไรเล้ยยย
ติดฝน เลยได้มาอัพสเปซเล่นๆ กว่าจะเข้าได้ เพราะเนตที่หอที่นี่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
.......................................
การวัดว่าคนเราโตขึ้นควรจะดูจากอะไรนะ
คงมีเหตุผลต่างๆ กันไป ...
แต่การกระทำตอนนี้ของตัวเองและเพื่อนบางคนไม่ได้บ่งบอกว่าเราโตขึ้นเลยสักนิด
หากยังเป็นแบบนี้อีก ครั้งต่อไปคงเข้ามาขอนแก่นน้อยลง หรืออาจจะไม่เข้ามาเลย
เพราะเข้ามาก็ต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ของใครบางคนบ้าง เป็นภาระของเพื่อนบ้าง
หรืออาจจะทำให้เพื่อนบางคนลำบากใจที่จะต้องมาเห็นหน้า..บ้าง
มันเป็นความรู้สึกที่ประดังประเดไม่สิ้นสุด ไม่หยุดหย่อน
หากทำให้ใครหลายเป็นอย่างนั้น ก็ขอร้องว่าอย่ามาเจอกันเลยดีกว่า
แต่ก่อนหน้านั้นก็กรุณาบอกด้วยว่า ที่หลบหน้าไปเพราะอะไร??
อยากรู้ว่าตัวเองเลวหรือไม่ดียังไง...แล้วหายไปเลยก็ได้ ไม่ว่าหรอกนะ
แต่อย่ามาทำแบบนี้ หากเป็นแบบนี้บ่อยๆ เข้า คงไม่มาที่นี่อีกละ
จะได้พอใจกันทุกฝ่าย
เฮ้ออออ
....
น่าเหนื่อยใจ
เริ่มรู้สึกว่า ชีวิต..พอแล้ว....
..........................
...................
.............
......
...
..ฝนหยุดตกละ ออกไปข้างนอกทำตัวให้เป็นประโยชน์ดีกว่า...
เออ...นะ !!วันนี้มาอารมณ์อยากอัพสเปซ...แต่ไม่มีไรจะอัพแฮะ ฮ่าๆๆๆๆ
เอาเปงว่า เล่าว่าวันนี้ได้ฝึกวิชาความอดทนอันกล้าแข็งมา 5555++ โดยการทะเลาะกะแม่แล้วไม่เถียง
เหอๆๆๆๆ ทำโคดยากเลยว่ะ ... แต่ก็ทำได้นะค๊า...เค้าเปงลูกที่ดี วะฮ่าๆๆๆๆ
อ้อ...คุณๆ เคยกินข้าวเกรียบปากหม้อมั้ย?? หรือจะเรียกว่าปากหม้อญวณก็ได้
ที่บ้านนี้ชอบกินกันทุกคนเลยอ่ะ หุหุ แบบว่าวันนี้ไปกินมา อิอิ
เปงอาหารขึ้นชื่อของจังหวัดสกลนครเลยนะคะ ใครมาไม่ได้กินแสดงว่ามาไม่ถึงเมืองสกล (ไม่ได้มีชื่อแต่เรื่องหมานะคะ ขอร้องๆ อย่ามองแค่ด้านเดียว)
......................................
ว่าแต่ว่า เมื่อวานดู AF4 มา โคดเซง แมร่ง..เซอร์ไพร์ได้น่าเกรียดทุเรศอุบาทว์โสโครกมากมาย (ได้ข่าวว่าใช้คำฟุ่มเฟือย หุหุ)
คือ..ไม่มีไรหรอก แค่เซงในอารมณ์ที่เห็นได้ชัดว่า มันไม่โปรงใส ตั้งใจเก็งไว้คนเดียวโดยเฉพาะ เออ..มันรวยนี่หว่า หุหุ
รวย !! คำๆ เดียวที่มีอิทธิพลต่อทุกสิ่งอย่าง แม้จะเปงตุ๊ดก็ยังจะสนับสนุนให้ได้ดีกว่าคนอื่นๆ เอ่อ..อันนี้ไม่ได้ดูถูกเพศที่สามนะคะ(หมายถึงเฉพาะ V1 น่ะค่ะ)
แต่ถ้าใครชื่นชอบคนนี้ก็ขอโทดด้วยที่กล่าวถึง ขอบ่นหน่อย หึหึ
ไปดีกว่า เด๋วจะออกนอกเรื่องมากไปกว่านี้ .......
ปล......
ปล 1. ไหนว่าไม่มีไรจะอัพ ...
ปล 2. ได้ข่าวว่าเพื่อนจะมาเที่ยวบ้านเดือนหน้า ถ้าใครสนใจจะมาก็มาได้นะ ที่พักและค่ากินอยู่ ฟรี!!!!
ปล 3. คำว่า "คำฟุ่มเฟือย" แปลว่า คำที่มีความหมายคล้ายคลึงกันหรือเหมือนกัน แล้วนำมาใช้ในประโยคเดียวกันซ้ำๆ(เข้าใจถูกมั้ยเนี่ย?? น่าจะถูกนะ ถ้าผิดก็ขอโทดด้วยนะคะอาจารย์ ..)
ปล 4. นี่ฉันใส่อารมณืกับรายการแหกตาได้ขนาดนี้เชียว เหอๆๆๆ มันเปงเรื่องธรรมดาของวงการบันเทิงไทยอ่านะ .... หึหึ
ปล 5. ชอบ "มิวสิค V8" อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ ไม่เกี่ยวเลยคับพี่น้องงงงงง....
ปล 6. ชอบเพลงนี้อ่ะช่วงนี้ "วาซาบิ" - โฟร์-มด "บอกว่าฉันนั้นร้ายน่ะร้ายกาจ แล้วฉันนั้นแคร์แต่เธอรึเปล่า??" เราว่ามันน่ารักดีนะ สดใสดี หมายถึงทั้งคนร้องและเพลง....หุหุหุ
ปล 7. - -" นี่แกยังจะมีปล 7. อีกเหรอ ไม่มีไรบ่นแล้วววว
อ้าวววว...เหรอ ก็ยังอยากทำให้สเปซยาวขึ้นกว่านี้อ่า เหอๆๆๆ งั้นไปก็ได้ๆ
อากาศเริ่มเปลี่ยนเปงหนาวๆ เย็นๆ แล้ว ดูแลสุขภาพกันด้วยนะทุกคน เค้าเปงห่วง อิอิอิ....แล้วเจอกานนนน....
เหตุผล ! ! !"บอกเหตุผลดีดีกับฉันสักข้อหนึ่ง...เธอรักฉันเพราะอะไร??"นี่คือเพลงที่ฟังวันนี้แล้วมานั่งคิดเป็นประเด็นมาทั้งวัน...อาจเพราะเคยใช้คำถามนี้ในการเริ่มต้นคบคนคนหนึ่งแต่คำตอบที่ได้มา กลับมีเพียงความว่างเปล่า....นั่นสินะ ไม่รู้ว่ารักเพราะอะไร ชอบเพราะอะไร รู้แต่ว่า อยากคบ อยากเป็นเจ้าของ อยากมีสิทธิ์อื่นใดเหนือคำว่าเพื่อน..."เพื่อน...เพื่อนสนิท...คนรัก" "คนรัก...เพื่อนสนิท...เพื่อน...เพื่อนเก่า"นี่คือนิยามความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ในวันที่เริ่มต้นรู้จักกันจนมาถึงวันที่ต้องแยกจากกัน.............................................."เธอไม่รักฉันแล้ว หรือเธอไม่เคยรักเลย ฉันไม่มีค่าแล้ว หรือฉันไม่เคยมีค่าใดใด"..."เหตุผล-โฟร์ท".....นี่คือเพลงที่บังเอิญได้ฟังตอนเย็นวันเดียวกัน"เหตุผล" คำๆ เดียว แต่ให้ความรู้สึกแตกต่างกันนักจนปัจจุบันนี้ก็ยังไม่อาจรู้ได้ถึงเหตุผล..ที่แท้จริงเฮ้อ..ฟังเพลงนี้แล้วช่างแทงใจจริงๆ...........................................*****...เหนื่อย...เบื่อ....เซ็ง......******สามคำนี้นี่บ่นได้ทุกครั้งที่อัพสเปซแฮะ...ก็นะ...มันไม่มีไรจะมาระบายนี่นา เอ๊ะ!! รึอาจจะระบายไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆๆรู้แต่ว่าตอนนี้อยากไปเที่ยวง่ะ เครียด ไม่รุเหมือนกันว่าเครียดเรื่องไร หุหุพอฝนหยุดก็เปงป่วงๆ พอฝนตกก็โทษฝนซะงั้น ที่แท้อารมณ์แปรปรวนนั้นไม่เกี่ยวกะฝน ฮ่าๆๆๆๆๆคิดถึงเพื่อนที่ขอนแก่นอ่ะ.....ใกล้เวลาจะได้ไปหาแล้วนะเพื่อนๆ หุหุฝนตก...ฝนตก ฝนตก ฝนตก ฝนตก ฝนตก.....
ทำไมฝนต้องตกลงมาแบบนี้
ไม่ห้ามถ้าจะตก แต่นี่ อย่ามาตกทั้งวันแบบนี้ดิ มันเศร้านะเฟ้ยยยย
ฝนยังไม่หยุดตกเลยคับพี่น้อง ตกตั้งแต่เย็นเมื่อวาน จนถึงค่ำวันนี้ก็ยังไม่หยุด มันจะตกไรนักหนาวะ??
บางครั้งความเหงามันก็มากับฝน มันช่วยไม่ได้เนอะ
ทั้งเหงาทั้งเศร้า - -" ....
...........
ฝนตกทำไม แล้วทำไมต้องตก ฮ่าๆๆๆ บ้าๆ ป่วงๆ .....
เดือนนี้มีคนเกิดเยอะแฮะ อาจจะให้ความสำคัญไม่ทั่วถึง ก็ขอโทดนะ อย่างอนกันล่ะ
อาจเพราะฝนตกบ่อย เลยทำให้อารมณ์แปรปรวน ว้ากกกก อยากไปเที่ยวเว้ยยยยยย?!!
............................................. .....เซงๆ ไงไม่รุช่วงนี้....
รถที่บ้านเสียด้วยแหละ เลยมีเรื่องทะเลาะกันนิดหน่อย มันก็เรื่องปกติอ่ะนะสำหรับครอบครัว
คุยกันว่าจะซื้อรถใหม่ แต่ก็ต้องมีเรื่องให้ถกเถียงกัน เราเลยกลายเป็นภาระของบ้านซะงั้น
"ไม่ได้หาเงินเองไม่รู้หรอก" เออ คำพูดนี้นี่ มันเจ็บจี๊ดในใจจิงๆ เล้ย เมื่อรวมทั้งการกระทำที่แสดงให้รู้สึกว่า "ไม่มีความคิดรึไง??"
เสียใจว่ะ คงจะดีถ้าเราไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว จะได้ไม่เป็นภาระของบ้านหรือของใคร??
เฮ้อ....คงคิดมากไป แต่ครั้งนี้มันรู้สึกแย่เพราะคำพูดคำเดียวเลยนะ
"ขอโทษค่ะที่เกาะพี่-พ่อแม่กิน ขอโทษค่ะที่ไม่มีความคิด ไม่มีวิจารณญาณพอ ขอโทษจริงๆ..."
...........................
ปล. เพลงรอบนี้เป็นเพลงในดวงใจ เพลงที่ฟังเมื่อไหร่ก็มีความสุข
เมื่อทุกข์เมื่อไหร่ นอกจากร้องไห้ก็คือฟังเพลงนี้ อาจจะต้องฟังทั้งน้ำตา แต่ก็ทำให้มีความสุขและรู้สึกดีขึ้นนะ
คิดงั้นมั้ย??
มาละ!!มาอัพสเปซต่อซะที หลังจากครั้งที่แล้วบอกว่าจะมาอัพต่อ................................................สืบเนื่องมาจากที่บอกว่า ได้เดินทางไปหลายจังหวัด จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้หลายจังหวัดเท่าไหร่หรอกน่ะเริ่มต้นมาจาก เดินทางเข้าขอนแก่นจุดประสงค์เพื่อสมัครงาน แต่ดันลืมถ่ายรูปสมัครงานไว้ แป่ววววว!!!!แล้วบังเอิญเช้าวันที่จะเข้าขอนแก่นก็มีน้องมาบอกว่าให้ไปเชียงรายเป็นเพื่อนหน่อย....เอ่อ...คือ จริงๆ น้องเขาจะให้เข้าคืนนั้นเลย คืนที่เดินทางเข้าขอนแก่น...แต่ว่า....อยากทำบุญคณะเลยขอเลื่อนเป็นวันถัดไป แต่ก็ดันไปทำบุญคณะไม่ทัน ฮ่าๆๆๆ บาปหนาจริงๆ เล้ยยยยยแล้วตกเย็นวันนั้นก็เดินทางสู่จังหวัดเชียงราย...12 ชั่วโมงบนรถโดยสาร เกือบเป็นอัมพาตค้าบบบบแบบว่าเหนื่อยโหด แต่ก็เริ่มจะชินเพราะเดินทางบ่อย(เคยเดินทางไปพะเยาเพื่อทำงานเก็บข้อมูลตอนเรียนหนังสือ)เมื่อไปถึงที่นั่น รู้สึกดีกับอากาศที่ค่อนข้างหนาวเย็น มีหมอกเต็มไปหมด ผู้คนเป็นมิตร ...รู้สึกดีมาก เมื่อถึงที่พักปุ๊บก็อาบน้ำเตรียวตัวเข้าเมือง(พักหอพักของพี่แถวม.แม่ฟ้าหลวง)พี่ของน้องที่ชวนไปพาไปร้านกาแฟเล็กๆ แต่น่ารัก และบรรยากาศดีมากกกกกกก.................จากนั้นก็ไปเที่ยวแม่สายต่อ... เกือบไม่ได้ไปซะแล้ว เพราะบ่ายวันนั้นฝนตกหนักมากกกก แต่ก็ไป!!! ฮ่าๆเมื่อกลับมาที่พักในตอนค่ำ ก็นั่งเล่นแถวนั้น พี่พาไปเที่ยวในม. ปรากฏว่าสวยมากกกก ชอบมากกกกก อากาศดีมากกกกกกฮ่าๆๆๆๆๆคทนนั้นเลยนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลียจากการนั่งรถมากว่าเที่ยว เอิ๊กๆๆๆต่อมาอีกวัน ต้องกลับตอนเย็น ก็เลยไปช่วยพี่สอนเด็กเล่นโกะ จริงๆ แล้วเล่นไม่เป็นหรอก ไปช่วยแจกชีท 5555555หลังจากนั้นก็ไปทานอาหาร(ค่อนข้าง)พื้นเมือง พี่คนขายน่ารักมาก....แล้วก็ขึ้นรถเดินทางกลับตอน 6 โมงเย็น............................. 12 ชั่วโมงในการเดินทางกลับอีกเช่นกันขากลับไม่รู้สึกเหนื่อยอะไร เพราะค่อนข้างอารมณ์ดี แหม...ก็ใครจะไม่ชอบก็อากาศดี..ที่พักฟรี..อาหารฟรี..แถมชาวเมืองและคนที่นั่นก็น่ารักอีก หุหุ ไปทางไหนก็มีแต่คนหน่าตาดี เหอๆๆๆๆ........................................เมื่อกลับมาถึงม.ขอนแก่น ก็ใช้ชีวิตอยู่ในม.และไปดูหนังบ้างเป็นเวลา 2-3 วันหลังจากนั้น เดินทางต่อไปยังกรุงเทพมหานคร เหอๆๆๆๆๆเพื่อไปงานรับปริญญาเพื่อนที่ม.เกษตร-บางเขน....6 ชั่วโมงบนรถโดยสารพอไปถึงที่นั่นก็ไปหาเพื่อนทันที แล้วก็พลัดหลงอยู่ในม.เกษตรนั่นเองเพื่อนมันบอกว่า ให้มาที่ ตึกศร.1 แล้วไอ้ตึกที่ว่านั่นมันคือที่ไหนก็ไม่รู้ -*-ก็เลยนั่งมอไซค์รับจ้างไป (ทำทีเป็นรู้จัก 5555555) แล้วก็เดินต่อไป เพื่อหาเป้าหมายเอ่อ...ไม่อยากจะบอกเลยคับว่าหลงอีก โทร.หาเพื่อนตลอดว่ามันอยู่ไหน...นี่กูมาหลังอีกแล้วเหรอเนี่ย?? (คิดในใจ) ก็เดินวนไปวนมาแถวนั้นแหละปรากฏว่า อยู่ตึกเดียวกันนั่นแหละ แต่คนละฝั่ง เดินหากันแทบตาย....มันบอกว่า พ่อมันบอกให้รีบหา เดี๋ยวแอ้มันจะน้อยใจแล้วตกใจที่หลงทางจนหนีกลับบ้าน 555555ดูสิ...พ่อมันยังเป็นห่วงแต่มันกว่าจะโทรหา...เง้อออออ.....จากนั้นก็ถ่ายรูปกันกระหน่ำ ตามระเบียบ....เหอๆๆๆเสร็จจากที่ม.เกษตรแล้วก็ไปเดินเซ็นทรัล ลาดพร้าว เพื่อฆ่าเวลารอขึ้นรถกลับแต่สักพักพายุเข้าคับ ไฟดับทั้งห้าง ตอนแรกนึกว่าวางระเบิดซะอีก ฮ่าๆๆๆๆ เลยรีบนั่งรถกลับไปรอที่ศูนย์นครชัย กลัวตกรถ หุหุมานั่งคิดว่า ทำไมกุต้องได้เดินทางไปไหนมาไหนคนเดียวด้วยวะ!!! เฮ้อออออ!!!!!...........................................เมื่อถึงขอนแก่น....รู้สึกว่าเมารถ เหอๆๆ อันเนื่องมาจากไม่ได้นอนมาตลอดการเดินทางกลับ แอร์รถอ่ะดิ ปลุกกุอยู่ได้ !!! ให้รับของ เหอๆๆๆพอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละ สลบไปเลย ง่วงโคดดดดดด.....................ยังพักไม่ทันจะหายเหนื่อย พี่โทรมาบอกว่าจะเข้ามารับอีก 2-3 วัน เง้ออออ.....อย่างเหนื่อย...เออ...เอาเข้าไป กลับก็กลับวะ ยังไม่ได้สมัครงานเลยเว้ย แต่ก็ยังสมัครไม่ได้อยู่ดี เพราะไม่มีรูป ไม่มีหลักฐานหลายชิ้นด้วย - -"แล้วจะเข้ามาทำไมเนี่ยยยยย ..........แล้ววันที่พ่อมารับ ก็กลับแบบไม่ได้บอกใคร แต่..!!!! ปรากฏว่า แวะพาแม่ไปหาหมอที่อุดรก่อน เหอๆๆๆต้องนั่งรถต่ออีกประมาณ 2 ชั่วโมง ถือว่าน้อยนะ (เทียบกับไปเชียงราย)...แต่ในตอนนั้น เหนื่อยว่ะ!! นี่กุเดินทางไรนักหนาวะเนี่ย!!!!พอกลับถึงบ้านเท่านั้นแหละ เข้านอนตั้งแต่สี่ทุ่มคับพี่น้อง...ฮ่าๆๆๆๆๆแล้วจากวันนั้นถึงวันนี้...ก็เริ่มหยุดนิ่งอยู่กับที่....มีแววว่าถ้าไม่รีบสมัครงาน ยังนั่งนอนเฉยอยู่ ก็อาจจะต้องอยู่นี่ไปอีกนานเพราะพ่ออยากให้รับช่วงร้านต่อ คงกลายเป็นมรดกของน้องชายไปโดยปริยาย ........... เพราะมันก็เรียนทางนั้โดยตรง...หุหุ |
